Strah od pokojnog Vojvode Dragoslava Račića

Ljubovijske opštinare (lešinare) izgleda da hvata strah od otkrivanja grobnog mesta i posmrtnih ostataka četničkog vođe i pukovnika, Dragoslava Račića, pošto apsolutno ništa ne preduzimaju da se nađe mesto na kome je Račić sahranjen, iako se pretpostavlja da je on sahranjen na mestu sadašnje autobuske stanice u Ljuboviji. A zašto vlast ne želi da učestvuje u pronalaženju grobnog mesta lako je zaključiti po tome da je koalicija koju vode DS-SPS-G17-SPO u Ljuboviji ustvari jedan veliki skup Komunista, koji ne žele da se otkrije to mesto jednog od glavnih komadanata četnika, pukovnika D.Račića.
Godinama i godinama Komunističke partije koje su vodile Srbiju nisu htele ni dinara da ulože u Ljuboviju, jer je ona poznata kao četničko uporište, a sad to ne želi ni ova nova Ljubovijska koalicija. U Ljuboviji su na vlasti po svemu sudeći i dalje komunisti, samo što ih sad predstavlja više partija i to DS, G17, SPO i naravno neizbežni SPS sa Cipelićem(Milovan Kovačević) na čelu.


Miloš Đokić poznatiji po nadimku Đovani želi da daruje svoj plac koji se nalazi tik uz obalu reke Ljuboviđe za podižanje spomenika pokojnom pukovniku Račiću i za Trg koji bi nosio naživ Račićev Trg. Evo i nekog idejnog projekta tog trga:

sadašnji izgled planiranog mesta za Trg

idejni projekat i izgled budućeg Trga Vojvode Dragoslava Račića

O PUKOVNIKU DRAGOSLAVU RAČIĆU:

Dragoslav Miletić ratno ime Dragoslav Račić (rođen 24. marta 1905, Godačici, kod Kraljeva, Kraljevina Srbija — poginuo novembar 1945. godine, Savković, kod Ljubovije, FNR Jugoslavija), bio je artiljerijski kapetan prve klase Jugoslovenske vojska u Kraljevine Jugoslavije i komandant Cersko - majevičke grupe korpusa Jugoslovenske vojske u Otadžbini tokom Drugog svetskog rata.

Biografija

Dragoslav Račić je rođen u selu Godačica, u čijem se ataru Gledićke planine spuštaju u Gružu. Njegovo kršteno prezime je Miletić. Po pradedi Radoslavu-Rači, svom najčuvenijem pretku, uzeo je prezime Račić. Dragoslavljev otac Stevan bio je trgovac u Godačici, a majka Simka domaćica. Imali su još troje dece: Aranđela, Milisava i Desanku. Posle završene osnovne škole u Godačici, upisali su ga u Kragujevačku gimnaziju. U Kragujevcu, Dragoslav Miletić se više provodio sa društvom nego što je učio, pa je izgubio jednu godinu. Roditelji su smatrali da je njihovom sinu potrebna čvrsta ruka, pa su ga, posle završenog šestog razreda gimnazije, 1926. godine upisali na Vojnu akademiju u Beogradu. Kao jedan od najboljih pitomaca u klasi, upućen je na dvogodišnju specijalizaciju u Francusku, gde je završio postdiplomske studije. Po struci je bio artiljerac. Službovao je u Sarajevu, Skoplju, Aleksincu, Mariboru i Ljubljani.

Dragoslav se oženio Vericom, kćerkom bana Zetske banovine. Veridba je obavljena 18. novembra 1934. godine u Skoplju. Verica je tragično preminula 1937. godine, posle jedne sasvim bezazlene operacije - uklanjanje polipa na grlu. Vojvoda Račić nikada se više nije ženio.