Soko Grad

Soko Grad je tvrđava u zapadnoj Srbiji u blizini Ljubovije, koja nikada nije osvojena borbom već je uvek menjala gospodare mirovnim ugovorima. Ona je jedna od tvrđava u kojoj su se Turci najduže zadržali i koja je sa još nekoliko gradova predata knezu Mihajlu Obrenoviću 1867. godine. Podno grada je podignut manastir svetog Nikole.

Prošlost

Soko Grad je nastao još u srednjevekovnoj Srbiji, ali je najpoznatiji po svojoj ulozi tokom Otomanske okupacije Srbije tokom koga je postao jedan od najozloglašenijih mučilišta pravoslavnog stanovništva. Neki od najstarijih podataka potiču iz davne 1476. kada se spominje i dizdar tvrđave Sokol Kemal. Bio je neosvojiv sve do 1862. godine kada su ga Turci pod pritiskom svetskih sila predali Srbima koji su ga na njihov zahtev srušili.

Grad danas [uredi]

Krst na steni na kojoj se nalaze ostaci Gornjeg grada

Manstir svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog - Soko grad, nalazi se kod mesta Gračanice, nedaleko od Ljubovije, 78 km od Loznice. Zadužbina je episkopa Šabačko - valjevskog Lavrentija. Manastirski kompleks je podignut na prostoru utvrđenog Soko grada, na obroncima Sokolske planine. Na tom istorijskom mestu, podignut je manastir posvećen u početku svetom Nikolaju Mirlikijskom, a potom Nikolaju Velimiroviću. Manastir je podignut 1993 / 94. godine. Manastirski kompleks čine: crkva, Dom Vladike Nikolaja, biblioteka, Muzejska postavka vladike Nikolaja i manastirski konaci sa trpezarijom i seminar salom. Na ulasku u kompleks nalazi se spomenik vladike Nikolaja, a ispred manastirskog kompleksa urađeno je veštačko jezero.

Na Sokolskoj steni, 2 km od manastira, postavljen je pozlaćeni krst. Put je uređen, a pored puta je postavljeno deset kapelica sa Božjim zapovestima.
U manastiru se zadnjih godina održava moba, koja je sve posećenija iz godine u godinu i predstavlja svojevrsnu kulturnu manifestaciju.
U blizini manastira nalazi se vodopad na Gračaničkoj reci.